سازمان بهداشت جهانی | WHO

:سازمان جهانی بهداشت در سال 1978، بیانیه ای در زمینه طب سنتی منتشر کرد و در تعریف آن آورد

طب سنتی «مجموعه‌ای است از دانسته‌ها، مهارت‌ها و اعمال که بر پایهٔ نظریه‌ها، باورها و تجربه‌های بومی فرهنگ‌های مختلف است، خواه قابل شرح باشد یا نباشد، که در بهداشت و نیز پیشگیری، تشخیص، بهبود و مداوای بیماری‌های جسمی و ذهنی مورد استفاده قرار می‌گرفتند».[۱]

طب سنتی واژه ای کلی است که هم به سیستم های طب سنتی مانند طب سنتی چین، آیوروداوی هند و طب یونانی – عربی و هم | به اشکال مختلف طب بومی اطلاق می شود. درمان های طب سنتی شامل دارودرمانی (استفاده از گیاهان دارویی،اجزای حیوانی ومعدنی) وروش های غیر دارویی (مانند طب سوزنی و ماساژ و درمان های روحی و روانی) . درکشورهایی که سیستم خدمات پزشکی آن ها بر پایه طب مدرن استواراست، به جای طب سنتی اغلب ازواژه طب مکمل و جایگزین استفاده می شود

 

The World Health Organization (WHO) defines traditional medicine as “the sum total of the knowledge, skills, and practices based on the theories, beliefs, and experiences indigenous to different cultures, whether explicable or not, used in the maintenance of health as well as in the prevention, diagnosis, improvement or treatment of physical and mental illness”. 

The Ways To Share | راه های اشتراک گذاری

Share on facebook
Share on telegram
Share on twitter
Share on whatsapp